امسال هم مثله سالهای پیش مراسم هفته جهانی فضا توی ایران هم برگزار می شه ولی با توجه به برنامه های اعلام شده گویا امسال بسیاربهتر و با کیفیت تر از پارسال برگراز خواهد شد ... !!! 

به گزارش (ايسنا)، هفته‌ جهاني فضا به منظور آگاهي عمومي ‌و ترويج فرهنگ استفاده صلح‌جويانه از فن‌آوري فضا براي توسعه و رفاه به ابتكار سازمان ملل متحد و به مناسبت پرتاب اسپوتنيك1 به فضا به‌عنوان اولين ماهواره، هر ساله از چهارم تا دهم اكتبر برابر با دوازدهم تا هجدهم مهر ماه در سراسر جهان برگزار مي‌شود. از آنجا كه در سال‌هاي اخير اين هفته با ايام ماه مبارك رمضان تقارن داشت با هماهنگي‌هاي به عمل آمده بين سازمان ملل متحد و كشورهاي اسلامي ‌مقرر شد، برگزاري هفته جهاني فضا به بعد از ماه مبارك رمضان و در روزهاي 19 تا 25 آبان ماه 86 موكول شود.

براساس تصميمات سازمان ملل متحد هر يك از روزهاي اين هفته با مروري بر تلاش‌هاي بشر براي تسخير فضا نامگذاري شده كه بدين ترتيب، ايام اين هفته به ترتيب روز اسپوتنيك، روز نخستين بشر در فضا، روز ربات‌هاي فضايي، روز سفر به ماه، روز اقامت در فضا، روز چشم‌هاي تيزبين فضايي و روز مريخ، چشم به راه بشر نام‌گذاري شده‌اند. به گزارش ايسنا، شوراي عالي فضايي ايران نيز هر يك از روزهاي هفته جهاني فضا در ايران را نامگذاري و برگزاري مراسم ويژه آن را به يكي از دستگاه‌هاي اجرايي مربوطه واگذار كرده است.

بر اين اساس مراسم روز شنبه 19 آبان ماه به عنوان «فضا، سياستگذاري و راهبردها» از سوي سازمان فضايي ايران، يكشنبه 20 آبان ماه به عنوان «فضا و تبادل اطلاعات» از سوي شركت مخابرات، دوشنبه 21 آبان ماه به عنوان «فضا و علوم ژئوماتيك» از سوي سازمان جغرافيايي نيروهاي مسلح، سه شنبه 22 آبان ماه به عنوان «فضا، آموزش، تحقيقات و فن‌آوري» از سوي وزارت علوم، تحقيقات و فن‌آوري، چهارشنبه 23 آبان ماه به عنوان «فضا و ديده‌باني» از سوي سازمان هواشناسي كشور، پنج شنبه 24 آبان ماه به عنوان «فضا و بنگاه‌هاي خصوصي» از سوي سازمان فضايي ايران و جمعه 25 آبان ماه به عنوان «فضا و شناخت مرزهاي جديد » (فضا و نجوم) از سوي انجمن نجوم ايران برگزار مي‌شود. به گزارش ايسنا، علاوه بر برگزاري مراسم در هر يك از روزهاي هفته فضا در سازمانها و وزارتخانه‌هاي ذي‌ربط ، فعاليت‌هاي جنبي نظير برگزاري تعدادي سمينار علمي و كارگاه آموزشي به فراخور موضوعات، نقاشي كودكان، مسابقه مقاله‌نويسي و آموزش‌هاي ساده به كودكان برگزار مي‌شود.

منبع ایسنا !

به نقل ار وبگاه آسمان پارس  !

اولین فضانورد روزه دار مالیزیایی است ... !!!

خبری بسیار جالب در مورد روشهای منحرف کردن سیارکها ... !!!

سیارک‌هایی با پهنای بیش از ۵ کیلومتر، همانند سیارکی که دایناسورها را منقرض کرد، هر ۶ میلیون سال یکبار زمین را مورد اصابت قرار می‌دهند٬ در حالی که صخره‌های فضایی کوچک‌تر با پهنایی در حدود ۱۴۰ متر حدودا هر ۵۰۰۰ سال یکبار به زمین برخورد می‌کنند و موجب خسارات قابل توجهی می‌شوند. محققان دانشگاه گلاسکو٬ اسکاتلند٬ به رهبری «ماسیمیلیانو واسیل»(Massimiliano Vasile) نه روش مقابله با این اشیا ، از قبیل انهدام آنها با انفجارات هسته ای، را پیشنهاد کرده‌اند.این تیم این روش‌ها را بر طبق ۳ معیار ارزشیابی و مقایسه کرده‌اند: میزان تغییراتی که هر روش در مدار سیارک ایجاد می‌کند٬ مدت زمان مورد نیاز برای هشدار و مقدار جرم فضاپیما برای انجام این ماموریت.

روش منتخب٬ استفاده از فضاپیماهای حامل آینه بود. فضاپیما به نزدیکی سیارک پرتاب خواهد شد تا نور خورشید را بر نقطه‌ای از سطح آن کانونی کند. در این روش فضاپیماها سطح سیارک را تا دمای ۲۱۰۰ درجه‌ی سانتی گراد گرم می‌کنند تا سطح سیارک تبخیر شود. با تبخیر مواد و خارج شدن آن‌ها از سطح٬ نیروی پیشرانش کوچکی در جهت مخالف ایجاد می‌شود و موجب تغییر مدار سیارک می‌شود.

دانشمندان دریافتند که با تعداد ۱۰ فضاپیما با آینه‌هایی به پهنای ۲۰ متر ٬ می‌توانند سیارکی ۱۵۰ متری را در طول ۶ ماه از مسیر خود منحرف کنند٬ و با ۱۰۰ فضاپیما این مدت به تنها چند روز کاهش می‌یابد. این در صورتی است که فضاپیما‌ها در موقعیتی مناسب قرار گیرند. منحرف کردن سیارکی ۲۰ کیلومتری با کار گروهی ۵۰۰۰ فضاپیمای حامل آینه٬ در حدود ۳ سال و یا بیشتر به طول خواهد انجامید. واسیل تصدیق کرد که تصور پرتاب و کنترل ۵۰۰۰ فضاپیما فراتر از حد تصور است اما وی با یاد آور شدن پرتاب تعداد زیادی ماهواره به منظور ایجاد سیستم موقعیت یاب جهانی(GPS)٬ پرتاب چند ده فضاپیما را در محدوده‌ی توانایی‌های ما دانست.
روش استفاده از آینه‌ها با به کارگیری یک آینه‌ی بسیار بزرگ مستقر بر یک فضاپیما را اولین بار در سال ۱۹۹۳ «جی ملوش»(Jay Melosh) از دانشگاه آریزونا٬ مطرح کرد.

روش دیگری نیز برای منحرف کردن سیارک‌ها پیشنهاد شده است. در این روش فضاپیما به موازات یک سیارک پرواز کرده و با اعمال نیروی گرانش بسیار کم خود به آهستگی سیارک را از مسیر خود خارج می‌کند. روش منفجر کردن سیارک با استفاده از تسلیحات هسته‌ای نیز روشی قابل استفاده است اما به دلیل احتمال تبدیل شدن سیارک به تکه‌های کوچک‌تر که هنوز می‌توانند زمین را مورد اصابت قرار دهند، روشی نامطلوب محسوب می‌شود. محتمل ترین نوع سیارک‌ها که ما با آنها روبرو می شویم در گستره‌ی ۵۰ تا ۱۰۰ متر پهنا دارند. این گونه صخره‌های فضایی نيروي نسبتا کوچکی برای انحراف نیاز دارند. کلارک چپمن (Clark Chapman) از موسسه تحقیقاتی جنوب غربی٬ کلورادو٬ می‌گوید: "مناسب‌ترین روش، روشی است که مطمئن و قابل کنترل باشد." وی افزود:" ممکن است بهترین روش٬ برخورد یک فضاپیما با سیارک باشد تا بیشترین تغییرات مورد نیاز را فراهم آورد٬ سپس با استفاده از گرانش فضاپیماهای دیگر٬ تنظیمات کوچک تر انجام خواهد شد."

روش‌هاي ديگر عبارتند از:

-برخورد فضاپيمايي با سرعت زياد به سيارک براي انحراف آن.

-حفاري سيارک و پرتاب تکه‌هايي از آن به خارج براي منحرف کردن آن.

-وصل کردن وسيله‌اي با نيروي پيشران به سيارک جهت منحرف کردن آن

-رنگ کردن سيارک جهت تغيير ضريب بازتاب آن و ايجاد نبروي تابشي براي منحرف کردن سيارک.

منبع:نيو ساينتيست