اینم خبری از ماه که مدتی بود ازش خبری نداشتیم.....!!! :

دانشمندان علوم سیاره ای در دانشگاه کورنل و موسسه پژوهشی اسمیتسونی به دنبال شواهد یخ آب در ماه امواج راداری پر قدرتی را با تلسکوپ رادیویی ۳۰۵ متری آرسیبو در پورتوریکو (دریای کاراییب) به سوی ماه فرستادند . بررسی های راداری قبلی نشان وجود از آثار قطبیدگی موج به علت وجود احتمالی یخ آب در در سطح بررسی شده ماه داشت. ناحیه بررسی شده بستر گودال های برخوردی قطب جنوب ماه بود. بررسی بازتاب امواج تازه ارسال شده نیز نشان می‌دهد همان آثار قطبیدگی در امواج که می‌تواند به علت وجود یخ آب در سطح ماه باشد ( و همین طور به علت هّای دیگر) وجود دارد اما برخی از آنها متعلق به نواحی خارج از اعماق گودال‌هاست. یهنی متلق به جایی که نور خورشید دریافت می‌شود و دما می ةواند تا ۱۱۷ درجه سانتی گراد بالا رود و در چنین شرایطی امکان ندارد یخ آب باقی بماند و هر آنچه باشد خیلی سریع تصعید می شود و در فضای اطراف ماه پراکنده می شود. دقت بررسی های راداری قبلی آن چنان نبوده که دانشمندان پی ببرند برخی شواهد قطبیدگی امواج متعلق به خارج از گودال هاست. فلسفه وجود احتمالی یخ اب در ماه به عامل برخورد های فضایی با ماه و دیگر اجرام منظومه بر می گردد. برخی از برخوردها را سیارک ها و برخی را دنباله دارها پیدی می آورند. وقتی دنباله دارها، این کوه های یخ سرگردان در فضا، به ماه می‌خورند حجم عظیمی از یخ آب را با خود با سطح می آورند. بخش از آن بر اثر گرمای برخورد بلافاصله تصعید می‌شود و بخش نیز درون گودال حاصل از برخورد می ماند. اگر این گودال در تیررس تابش خورشید باشد دمای بیش از ۱۰۰ درجه‌ای سطح تابش گرفته روز یخ موجود را به سرعت تصعید می کند. اما اگر گودال در نوحی قطبی ایجاد شده باشد زاویه تابش چنان کم است که نور به اعماق گودال هرگز نمی‌رسد و دما در آنجا مانند شب ماه تا ۱۷۳- درجه سانتی گراد سرد می ماند. در نتیجه ممکن است گودال های قطبی ماه میزبان یخ اب باقی مانده از دنباله دارد برخورد کننده باشد. داده های راداری از مدارگرد کلمنتین در سال ۱۹۹۶ و داده های طیفی از مدارگرد پویشگر ماه در سال ۱۹۹۸ همه نشان از وجود هیدروژن در بستر گرودال قطبی داشته اند و محتمل ترین ترکیب آن نیز آب است و از آنجا که دما و عدم وجود فشار جوی در ماه سبب می‌شود آب مایع هرگز شکل نگیرد این هیدروژن احتمالی شاید به صورت یخ آب باشد. اما نتیجه منفی تحقیقات بسیار دقیق جدید دانشمندان به این فکر انداخته است که شاید منشا هیدروژن سطحی برخی سنگهای سطحی یا ذرات باد خورشیدی باشد و این موضوغ بر طرح های آینده ای که قرار بود فضانوردان در ایستگاه های قطبی ماه از منابع یخ آب برای اقامت خود بهره ببرند تاثیر خواهد گذاشت. با وجود این هنوز احتمال وجود یخ آب در برخی گودال های قطبین ماه که دقیق بررسی نشده اند وجود دارد.

منبع : http://www.nojum.ir                                                    تابعد.................