می خواستم تا قبل از اینکه انوشه انصاری از فضا برگرده چند تا نکته در موردش بگم ...... :

۱- برای خواندن وبلاگ انوشه انصاری که از فضا داره اونو آپ دیت می کنه به آدرس زیر مراجعه کنین

(اگه انگلیسی بلد باشین مطالب جالبی داره )   آدرس وبلاگ : http://spaceblog.xprize.org

۲- کسانی هم که می خوان برای انوشه انصاری از روی زمین پیام بفرستند به آدرس زیر برند :

 http://www.parssky.com/ansari/sign.asp

۳- از انوشه انصاری هم عکسها و فیلمهایی در ایستگاه فضایی منتشر شده که به زودی همه اونها رو روی وبلاگ قرار می دم .

اینم از یکی از ایرانیان موفق در ناسا............!!! :

دو تا از بزرگترین رصدخانه های ناسا یعنی تلسکوپ های فضایی هابل و اسپیتزر یک کهکشان فوق العاده پرجرم را در فضا شناسایی کردند که در دورترین فاصله هایی که تاکنون شناخته شده است رصد شده اند .  این از آن جهت برای اخترشناسان تعجب آور بود که اولین کهکشان ها در عالم عرفاً این گمان را به یدک می کشند که این توده های ستاره ای بسیار کوچکتر از آن هستند که پس از چندی با یکدیگر برخورد کنند و پدید آور کهکشان های بزرگتری چون راه شیری ما باشند .

دکتر بهرام مبشر از موسسه علوم تلسکوپ های فضایی که کاشف این کهکشان بوده است گفت : به نظر میرسد این کهکشان در ظرف صد میلیون سال اولیه پس از انفجار بزرگ بسرعت و به طرزی شگفت انگیزعظیم الجثه تر شده است . او افزود : این کهکشان تقریبا 8 بار بیشتر از راه شیری در ستارگان جرم سازی کرده است و تنها در یک لحظه شکل گیری ستارگان در آن متوقف شده است . به نظر می رسد این کهکشان به طور نا بهنگامی رشد کرده است .

این کهکشان با دقت زیادی به تقریباً 10000 کهکشان دیگر که در بسته ای کوچک ازآسمان قرار دارند و میدانهای فرا ژرف هابل نامیده می شوند اشاره می کند . در سایه تحقیقات هابل این منطقه ژرف ترین مناظر و تصاویر را بصورت مرئی و نزدیک به طول موج فروسرخ ازعالم به دست می دهد و نیز در عمیق ترین زمینه دید تلسکوپ فضایی اسپیتزر است که البته این دو بزرگترین رصدخانه های بنیادین پیمایش عمقی در آسمان هستند .

این کهکشان به دوری دورترین اجرام و کوازارهایی است که تاکنون شناخته شده اند . نوری که امروز از آن به ما می رسد در واقع سفر خود را زمانی آغاز کرده است که هستی تنها 800 میلیون سال عمر داشته است . دانشمندان با عکاسی از آن گمان می بردند کهکشانی بسیار جوان یا اصطلاحاً کهکشانی نوزاد را یافته اند ، اما در عوض کهکشانی نوجوان را آشکار کرده بودند که نسبت به کهکشانهای هم عصر کیهانی خود بسیار بزرگتر بوده است و پیش از این کاملاً به حد بلوغ رسیده بوده است . دوربین پیشرفته پیمایش آسمان هابل ( ACS) هرگز موفق به رویت این کهکشان نشده است . این در حالی است که در حقیقت میدان فرا ژرف هابل دورترین تصویر تهیه شده ای است که تاکنون   در نور مرئی از اعماق جهان بدست آمده است و نمایانگر این واقعیت است که نور آبی آن به جهت سفری  از نوع سال نوری و گذر از میان گاز های هیدروژن حائل جذب شده بوده است . ( همچون تلاش برای دیدن کف دریاچه ای که مملو از لجن است ) . فی الواقع این کهکشان با استفاده از دوربین فروسرخی هابل ( دوربین فروسرخی نزدیک ) و طیف نمایی چند جزئی ( NICMOS) و نیز با یک دوربین فروسرخی که بروی تلسکوپ بسیار بزرگی ( VLT) واقع در رصدخانه جنوبی اروپا نصب است روئت گردیده است . اما در این طول موج ها کهکشان بسیار کم نور و قرمز رنگ است . با این حال تعجب واقعی در آنجاست که چقدراین کهکشان در تصاویر اسپیتزر درخشان تر و واضح تر است و به راحتی آنرا در طول موجی 5 بار بلند تر از طول موج روئت شده بوسیله هابل آشکار میکند .

اسپیتزر به نور دریافتی از ستارگان پیرتر که باید بیشتر جرم کهکشان را شامل شوند حساس تر است و درخشندگی کهکشان براستی بر این مدعا که کهکشان بسیار پر جرم است اشاره دارد .

اینم از انوشه انصاری..........!!! (البته اینقدر حجم مطالبش بالاست که تیکه تیکه براتون مطلب می زارم .) :

انوشه انصاري که به همراه گروه ۱۴خدمه  ايستگاه بين المللي فضايي،‌ميخاييل تورين و مايکل لوپز عازم فضا شد ،‌ هم اکنون در ايستگاه مشغول انجام آزمايشهاي علمي است که بر اساس قرار داد همکاري با آژانس فضايي اروپا بايد در ۴ مورد مربوط به پزشکي انجام دهد. در همين حال وي با ادامه نوشتن و ارسال مطالب خود به وبلاگي که از سوي بنياد جايزه ايکس براي او در نظر گرفته شده تبديل به نخستين انساني شده است که از فضا وبلاگ مي نويسد.

روز پ‍نجشنبه ۳۰ شهریور نیز در تهران سمینار ماهنامه نجوم با موضوع سفر به فضا و با تمرکز بر پرواز انوشه انصاری برگزار شد. این سمینار در فرهنگسرای هنر با حمایت پژوهشگاه هوا - فضا و همکاری برنامه تلویزیونی آسمان شب (شبکه ۴ سیما) برگزار شد. در این نشست ۳ سخنرانی و یک بخش ‍پرسش و پاسخ برای چمع پر شمار علاقه مندان به اکتشفات فضایی پ سفر نخستین ایرانی به فضا برگزار شد. شهرام یزدان پناه، کارشناس پژوهشگاه خوا-فضا در خصوص پرتابه های سایوز صحبت کرد و سپس پوریا ناظمی، دبیر گروه علم روزنامه جام جم و همکار تحریره ماهنامه نجوم، به ارایه گزارشی از داستان پرواز انوشه انصاری و داستان زندگی او را ارایه نمود . پس از آن بابک امین تفرشی،‌سردبیر ماهنامه نجوم، با ارایه توضیحاتی در خصوص آزمایشهای علمی انوشه در مدار و اهمیت سفر او و همچنین آینده سفرهای اکتشافی انسان در فضا و گردشگری فضایی پرداخت. در این برنامه بخشهایی از صحبتهای انوشه انصاری با شبکه ۴ سیما و همچنین کلیپهایی از پرواز او که از سوی سیاوش صفاریان پور آماده شده بود پخش شد. حدود ۶۰۰ نفر از هموطنان در فرهنگسرای ارسباران گرد هم آمده بودند تا در این برنامه حضور پیدا کنند. ماهنامه نجوم امیدوار است که فیلم کامل این برنامه شامل تصاویر و فیلم های سفر خانم انصاری به ایستگاه فضایی طی یک ماه آینده به علاقه‌مندان ارایه کند.   

منبع : http://www.nojum.ir                                      تابعد......................

اینم چند عکس از ایستگاه فضایی در بالای ایران.......!!! :

ایتسگاه فضایی بر فراز دریای خزر.......!!!

ایستگاه فضایی در کنار ماه (تهران)........!!!!

ایستگاه فضایی در کنار صورت فلکی ثور و خوشه پروین (تهران).......!!!

                                                                              تا بعد.....................

 باسلام مجدد.............

 اگه می خواین ایستگاه فضایی رو ببینین مطلب زیرو بخونین.......!!! :

ایستگاه فضایی بين المللي (ISS) در ۴۰۰ کیلومتری زمین در مداری نزدیک به دایره و با اوج و حضیض (۴۲۵ و ۳۶۰ کیلومتر) و زاویه ۵۶ درجه از استوای زمین گردش می کند. این ایستگاه در آسمان مناطق پهناوری از زمین دیده می‌شود از عرض ۶۰ درجه شمالی تا ۶۰ درجه جنوبی. با صفحه های خورشیدی جدیدی که در ماموریت اخیر شاتل فضایی اتلانتیس روی ایستگاه نصب شد طول ایستگاه از یک سر صفحه های خورشیدی تا سر دیگر به ۸۰ متر رسیده است و حداکثر روشنایی آن می تواند به قدر ۵/۳- برسد (پرنورتر از سیاره مشتری و حدود ۵ بار پرنورتر از درخشان ترین ستاره آسمان شب) و حداقل از قدر ۲ +، بسته به اینکه در اوج یا حضیض باشد و اینکه درست از بالای سر ناظر عبور کند یا از دید ناظر از لب افق. در گذرهای مطلوب وقتی ایستگاه پدیدار می شود از یک افق با روشنایی کم ظاهر می شود و مانند ستاره ای متحرک (و بدون اینکه نور آن مانند ستارگان چشمک بزند) به آرامی حرکت می کند و طی ۲ تا ۶ دقیقه (بسته به زاویه دید ناظر) در آسمان جا به جا می شود و در افق دیگر دوباره کم نور و سر انجام در سایه زمین پنهان می‌گردد.

در گذرهای مطلوب چنان پرنور است که به راحتی این نقطه متحرک را در آسمان می یابید. در برخی اوقات می تواند پس از ماه و سیاره زهره پرنورترین جرم آسمان شب باشد. به علت ارتفاع کم ایستگاه از زمین گذرهای مطلوب آن را نزدیک به سپیده دم در آسمان صبحگاهی یا هنگام شفق درآسمان شامگاهی می بینیم. ایستگاه فضایی هر ۹۰ دقیقه یک بار زمین را دور می‌زند و حتی برخی شبها ۲ گذر متوالی آن ممکن است از یک نقطه دیده شود. در نشانی زیر می توانید همواره پیش بینی دقیق ظهور ماهواره ها، ازجمله ایستگاه فضایی، را برای میلیونها شهر و روستا در سراسر زمین بیابید: www.heavens-above.com

برای برخی از شهرهای ایران پیش بینی ظهور ایستگاه فضایی طی روزهایی که انوشه انصاری در آن به سر می‌برد و در هنگام عبور از فراز کشورمان به آن سرزمین می نگرد به قرار زیر است. دقت کنید که در طول این مدت ایستگاه فقط در آسمان صبحگاهی ایران دیده می شود و شهرهای جنوبی موقعیت جندان مناسبی برای رویت ایستگاه به صورتی درخشان ندارند. در تمام شهرهای تهران، اصفهان، قم، سمنان، رشت، همدان، سپیده دم یکم و سوم مهر به ترتیب حدود ساعت ۵:۱۵ و ۴:۲۹ به وقت رسمی ایران بهترین موقیت برای دیدن ایستگاه است. به علت نصب صفحه های جدید خورشیدی و اتصال سایوز در تمام پیش بینی های زیر ایستگاه ممکن است اندکی پرنورتر ظاهر شود.

اینم آخرین خبر از آتلانتیس البته با نثری عجیب.........!!! :

امروز پنج شنبه 30 شهریورماه. اینجا پایگاه فضائی کندی. ساعت 6:15 به وقت محلی. جسمی نورانی در آسمان دیده می شود. در خشندگی اش حتی از زهره و مشتری بیشتر است. ستاره ای فروزان که همه را بهت زده کرده است. آن چیزی نیست جز شاتلی که با شش سرنشین خود خسته از سفر برگشته است.لحظاتی بحرانی را همه مدیران این ماموریت پشت سر می گذارند. حتی کوچکترین خطا تبدیل به فاجعه ای بزرگ برای آتلانتیس می شود. و سر انجام پس از گذشت چند دقیقه صدای چرخ های شاتل همه کارکنان پایگاه فضائی کندی را به وجد می آورد. شاتل در ساعت 6:21:30 صبح به وقت محلی به زمین می نشیند. این سفر هم به خوشی پایان می پذیرد. آتلانتیس با شش سرنشین می آید و سایوز حامل اولین ایرانی فضانورد می رود ! شش سرنشین آتلانتیس توانائی ها خود را در این ماموریت به خوبی نشان دادند. ماموریتی که اگر بخواهی مدت زمان انجام آن را حساب کنی دقیقا می شود : 11 روز و 19 ساعت و 6 دقیقه و 35 ثانیه.دستاورد هائی را که سرنشینان به کمک آتلانتیس به ثمر آوردند بسیار پر بار بود. سه راهپیمائی فضائی و نصب ابزارهائی جدید مانند صفحات خورشیدی برای ایستگاه. هر کدام از راهپیمائی های فضائی چندین ساعت طول می کشید. کاری سخت و طاقت فرسا که سر انجام به پایان رسید. راهپیمائی اول به منظور نصب چوب بست های پی.3 و پی.4 انجام شد." جو تانر " و " استفانی پیپر " صبح روز سه شنبه( 21 مردادماه ) در ساعت 6:17 این کار را به مدت 5 ساعت به انجام رساندند. صبح روز بعد( چهار شنبه 22 مردادماه ) نوبت به دومین ماموریت رسید. " دن برانک " و " استیو مک آلین " در 7 ساعت صفحات خورشیدی تدارک دیده شده را به طول 13.7 متر بر روی ایستگاه نصب کردند. در سومین ماموریت دوباره جو تانر و استفانی پیپر هر دو حضور داشتند و جمعا در 13 ساعت توانستند وظیفه ای را که بر عهده آنها گذاشته شده بود را به خوبی به انجام برسانند. ماموریت اس.تی.اس- 115 هم بعد از اتفاقات عجیب و غریبی که قبل و بعد از پرواز برایش رخ داد سر انجام پایان پذیرفت. اینک شاتل آتلانتیس به انتظار می نشیند تا مهندسان آن را در سال 2010 باز نشسته کنند !         

منبع : http://www.parssky.com                                           تابعد..........................